EVSİZ-EŞİKSİZ

sif. Yaşayacaq yeri; evi, ailəsi olmayan. [Nazlı:] Təngə gəlmişəm.
Adam evsiz-eşiksiz, onun-bunun küncündə nə qədər yaşayar? İ.Məlikzadə.

EVSİZ
EVSİZLİK

Digər lüğətlərdə