RUHƏN

zərf [ ər. ] Mənən, mənəvi cəhətdən, ruhca. Ruhən bağlı olmaq.
– Ruhən doğulan parıltı, rövnəq; Zahirdə verir büruzə, mütləq. Şəhriyar.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • RUHƏN RUHƏN, MƏNƏN
RUHANİYYƏT
RUHİ

Digər lüğətlərdə