TƏPİNMƏK

f.
1. Acıqlanmaq, bərk danlamaq, üstünə qışqırmaq; hədə-qorxu gəlmək.
[Balaqardaş:] Rzaquluya elə təpinmişəm ki, qorxusundan evdən çölə çıxa bilməyir. N.Vəzirov.
Qardaş da bacısına təpinmək üçün onu yanladı. B.Bayramov.

2. Üstünə cummaq, hücum etmək, həmlə etmək, şığımaq.
Nəbigil atlarını minib təpindilər qoşuna. Qaçaq Nəbi”.
Nərə çəkib təpinəndə soldata; Sel kimi axıdır qanı Dəli Alı. Aşıq Ələsgər.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • TƏPİNMƏK təpinmək bax acıqlanmaq 1; qorxutmaq 1
  • TƏPİNMƏK hədələmək — qorxutmaq — acıqlanmaq
TƏPİNMƏ
TƏPİŞDİRMƏ

Digər lüğətlərdə