HAF

is. zool. Gecələr çox iti uçan, işığa gələn uzunxortumlu kəpənək.
◊ Haf kimi – gözlənilmədən, cəld, özünü birdən çarparaq.
Qasid gəldi haf kimi; İncəlmişdi sap kimi; Gözlə, yarın qəlbini; Qırma çini qab kimi. (Bayatı).

HADİSƏ
HAFİZ

Digər lüğətlərdə