TÜFƏNG

is. Uzun, ya qısa lüləli, əllə tutulub atılan odlu silah. Ov tüfəngi. Qoşalülə tüfəng. Tüfəng atmaq.
– Bəxtiyar tüfəngi doldurub qalxdı; Zilləyib gözünü bir az da baxdı. S.Vurğun.
[Qarakişi] içəri girəndə əvvəlcə tüfənginin lüləsi göründü. B.Bayramov.

Etimologiya

  • TÜFƏNG Söyüd ağacının qabığını boru şəklində çıxarıb içinə kürəciklər qoyub quş ovlayıblar. Buna tüvək deyilib (indiki su atan kimi)
TÜFEYLİLİK
TÜFƏNGLİ

Digər lüğətlərdə