CAMAAT

is. [ ər. ] Bir yerə toplanmış adamlar, xalq kütləsi. Nümayişdə xeyli camaat iştirak edirdi.
– Camaatdan “urra” səsləri ucaldı və musiqi alqış marşları çaldı. H.Nəzərli.

// Ümumiyyətlə, adamlar. Camaatı çağırın, danışaq. Bu işdən camaatın xəbəri yoxdur.
[İmran:] Camaatımız azlıq eləyir. M.Hüseyn.
[Aydın Səkinəyə:] Siz bu gün tənəffüs zamanı camaatı yığın… H.Seyidbəyli.

// Əhali. Kənd camaatı.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • CAMAAT CAMAAT Daş oynatmağı öyrənməyini və Həştərxanda camaat qabağında çıxışlarını Həmid heç anasına da deməmişdi (H
  • CAMAAT əhali — kütlə — xalq — izdiham
CAM
CAMAATLIQ

Digər lüğətlərdə