EPİKÜRÇÜLÜK

is.
1. Qədim yunan materialist filosofu və ateisti Epikürün fəlsəfi nəzəriyyəsi.
2. kit. Həmin nəzəriyyədən yanlış nəticə çıxaran, həyatın mənasını kefdə, eyş-işrətdə, rahat həyatda görən dünyagörüşü.
3. məc. kit. Eyş-işrətə, kefə, ləzzətli həyata meyil.
EPİKÜRÇÜ
EPİKÜRİ́ZM

Digər lüğətlərdə