EVLİ-EŞİKLİ


1. sif. Ailəsi, evi, dirriyi olan. Evli-eşikli kişi. Evli-eşikli olmaq.
[Xınalıq] kəndinin çox dəcəlləri gözümüzün qabağında böyüyüb, evli-eşikli (z.) kişi olub. R.Rza.
[Kosaoğlu:] Ay Nəsib, sən də lap gülməli adamsan.
Bu sözləri bir evlieşikli, arvadlı-uşaqlı adam desəydi, dərd yarı idi. İ.Şıxlı.

2. top. Bütün ailə birlikdə, bir yerdə, hamılıqla.
[Səfi:] Atam-anam sənə qurban olsun, padşah! Keşiş budur, üç aydır ki, evlieşikli bu vilayətdən qaçıbdır. Ü.Hacıbəyov.

EVLİ
EVLİK

Digər lüğətlərdə