KƏFFARƏ

is. [ ər. ] Dindarların, öz günahlarını bağışlatmaq ümidi ilə verdikləri sədəqə, tutduqları oruc və s.
Mənə meydən keçən gün tövbə verdi şeyx, ey Seyyid; Bu gün mən də alıb mey, şeyx üçün kəffarə göndərdim. S.Ə.Şirvani.

□ Kəffarə vermək – müsəlmanlarda: günahı yumaq üçün bir şey (sədəqə) vermək.
[Çiçək xanım:] Sənin sifətini görən sill tapar, gərək kəffarə versin. N.Vəzirov.

KƏFƏNSİZ
KƏFGİR

Digər lüğətlərdə