RÖVZƏ

is. [ ər. ] klas.
1. Axar suyu, çəməni olan bağça (adətən “rövzeyi-gülşən”, “rövzeyi-kuy” və s. tərkib halında işlənir).
Rövzeyi-kuyində gəzəndə əğyar; Çeşmim girdabında sellər dolanır. M.P.Vaqif.

2. məc. Behişt, cənnət.
□ Rövzeyi-rizvan – cənnət, behişt.
Şikəstə qafiləm, ey şux nigarım! Rövzeyi-rizvanım hanı, görünməz. Aşıq İbrahim.
Bizə öz yurdumuz əfsanə behiştdən xoşdur; Zahid öz rövzeyi-rizvanına çıxsın, getsin. Ə.Vahid.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • RÖVZƏ rövzə bax mərsiyə
RÖVZƏ₁
RÖVZƏXAN

Digər lüğətlərdə