RİŞTƏ

is. [ fars. ] klas.
1. Əriştə.
İki batman riştə kəssə on nəfər övrət yığar; Zəhrimar olsun həmi riştən, həmi yarman, bacı. M.Möcüz.

2. məc. Tel, bağ, rabitə.
[Vaqif, Vidadi, Zakir və Şirvaninin] qələmlərindən hər nə zühurə gəlibsə, demək olar ki, can riştəsi ilə və ürək qanı ilə təhrir və tənzim olunubdur. F.Köçərli.

RİŞXƏNDYANA
RİŞTƏ-RİŞTƏ

Digər lüğətlərdə