OBYEKTİ́V₁

sif. [ lat. objectivus – şeyə aid olan]
1. Şüurdan kənarda və ondan asılı olmayaraq mövcud olan. Təbiətin obyektiv qanunları.
2. Qərəzsiz, tərəf tutmayan, bitərəf. Obyektiv nəticə. Hadisələrə verilən obyektiv qiymət.
◊ Obyektiv reallıq (gerçəklik) – şüurdan kənarda və ondan asılı olmayaraq mövcud olan hər şey.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • OBYEKTİV 1. OBYEKTİV [İmamqulu:] Gəlin obyektiv səbəblər axtarmayaq (M.İbrahimov); REAL Aşıq Ələsgər, Qaçaq Nəbi və Həcər isə, dastan və poeziya personajları o
  • OBYEKTİV doğru — düzgün

Omonimlər

  • OBYEKTİV OBYEKTİV I is. [ lat. ] fiz. Optik cihazın qabaq şüşəsi və ya şüşələri. Fotoaparatın obyektivini toz basmışdı

Antonimlər (əks mənalı sözlər)

  • OBYEKTİV OBYEKTİV – SUBYEKTİV Dildə omonimlərin mövcudluğu dilçilik ədəbiyyatında obyektiv və subyektiv amillərlə izah olunur (H
OBYEKTİ́V₂
OBYEKTİVCƏSİNƏ

Digər lüğətlərdə