BİC

sif.is.
1. dan. Rəsmi nikah olmadan doğulan uşaq.
2. Çox hiyləgər, fəndgir. Bic adam.
// Çoxbilmiş, tədbirli, zirək, ağıllı mənasında.
…Bildi ki, oğlu necə bic və haramzadədir… M.F.Axundzadə.

// Bəzən söyüş kimi işlənir.
Bic-vələdüznalara söz batmayır; Min də nağıl aç, birin aldatmayır. M.Ə.Sabir.

3. məc. Çoxbilmiş, hər şeydən başçıxaran, zirək.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • BİC I 1. BİC (qeyri-qanuni cinsi əlaqədən doğulan uşaq) [Hərdəmxəyal:] ..yəqin bicdir vo atasından xəbəri yoxdur (Anar); QEYRİQANUNİ (DOĞULMUŞ) Vahid: Mən
  • BİC zoğ — haramı
  • BİC hiyləgər — fəndgir

Omonimlər

  • BİC BİC I is. dan. Ağac və kolların kötüyündən, yaxud gövdəsindən çıxan xırda zoğ, pöhrə. Əncir ağacının bici çoxdur, kəsmək lazımdır

Antonimlər (əks mənalı sözlər)

  • BİC BİC – AĞILLI Bildi ki, oğlu necə bic və haramzadədir (M.F.Axundzadə); Yorulduq dəlilərdən, gəlmədi bir ağıllı (Ata
BİC₂
BİC-BİC

Digər lüğətlərdə