DÖNMƏ


1.Dönmək”dən f.is.
2. sif. Cinsini, nəslini dəyişmiş; dönmüş.
// Dinini, məzhəbini, əqidəsini dəyişmiş. – Farsdan dönməsiniz, – dedilər bizə.
Baxıb gözümüzün içinə dimdik, Onlar qəsd elədi mənliyimizə. B.Vahabzadə.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • DÖNMƏ fırlanma — hərlənmə
  • DÖNMƏ burulma
  • DÖNMƏ qayıtma
  • DÖNMƏ çevrilmə
  • DÖNMƏ yıxılma — çevrilmə — aşma

Etimologiya

  • DÖNMƏ Qoyunlar quyruğunun formasına görə bir neçə yerə bölünür: bozaq, bımıq, balbas (“balbaz” da deyirlər), mazıq, dönmə (metis) və merinos
DÖNGƏLİ
DÖNMƏDƏN

Digər lüğətlərdə