SİYİRMƏK

f.
1. Şiddətlə toxunaraq, sürtünərək üzərindən qoparmaq, soymaq, aparmaq, cızmaq, qabığını çıxartmaq. Daş dizimi siyirdi. Ağac qolumu siyirdi.
2. Qabda qalan yemək qalığını çörək və ya barmaqla silib təmizləmək. Boşqabı siyirmək. Qazanın dibini siyirmək. Nimçədəki xörəyi siyirmək.
3. Qınından çəkərək çıxarmaq. Xəncəri siyirmək. Qılıncı siyirmək.
[İgid] Siyirə qılıncı, çəkə qalxanı! Səksən oxu sadağından boşana. Koroğlu”.
Cəllad gəlib, qılıncı siyirib hazır durur. Ü.Hacıbəyov.
[Katib:] …Sonra da xəncərimizi siyirib, Dövlətin evinə (gedək). Ə.Əbülhəsən.

// məc. Ölümlə hədələmək, öldürməyə amadə olmaq.
İndi azar soxulub; İliyinə, qanına; Ölüm qılınc siyirib; Həyat qəhrəmanına. R.Rza.

4. Əynindən sürüşdürüb salmaq, çıxartmaq.
[Nərgiz][plaşını] siyirib otun üstünə saldı. B.Bayramov.

5. Üzüb atmaq, kəsmək.
[Kovxa] belindəki xəncərini çəkib xoruzun başını siyirdi. S.Rəhimov.

◊ Ürəyini siyirmək – bax ürək.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • SİYİRMƏK cırmaqlamaq — cızmaq
  • SİYİRMƏK qoparmaq — soymaq — təmizləmək
SİYİRMƏ₁
SİYİRMƏQILINC

Digər lüğətlərdə

дезинформи́ровать дискоте́ка должностно́й зловре́дность интури́стовский калибро́вщик пле́вра сапа́теть гли́ссер гравито́н золоти́сто кукуру́за подря́д центра́лка обрус amentiferous barter coal-master germ-cell wanted wreck derrick внегалактический выявлять лжесвидетель саркома