ÇUL

Üstündə oturmaq və ya soyuqdan qorunmaq üçün atın və bəzi başqa heyvanların dalına salınan qıldan və ya yundan toxunma qalın örtük. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Qıratı minərəm körpə,

Hayqıranda çıxar sarpa,

Hər dönədə on tas arpa,

İpək çullar ərzənindir.

                     (“Eyvazın Çənlibelə gətirilməyi”)

                      *

Koroğlu der, paşa bilməz halını,

Əşrəfidən kəsdirəcəm nalını,

Üç gözələ toxudacam çulunu,

Alma gözlü, qız birçəkli Qırat, gəl!

                   (“Həmzənin Qıratı aparmağı”) (“Həmzə-Əsəd”)

ÇUQA
ÇULĞAMAQ

Digər lüğətlərdə