ƏCƏM

Ərəb olmayan xalqlara və onların nümayəndələrinə, xüsusən iranlılara, İran əhalisindən olan adamlara verilən ad.

Başına döndüyüm, qurban olduğum,

Əcəm oğlu, iyitliyin günüdü.

Alışıb oduna büryan olduğum,

Əcəm oğlu, iyitliyin günüdü.

                                     (“İrvahım”)

                          *

Az getdi, üz getdi, dərə, təpə düz getdi, ta ki gəlib çıxdı Əcəm vilayətinə. Əcəm şahın yanına. (“Arzı-Qənbər”)

ƏBRU FARS
ƏCƏM ƏRƏB

Digər lüğətlərdə