KRAN₁

[ alm. ] Çən, boru və s.-də maye və ya qazları açıb buraxmaq və qapamaq üçün boru şəklində lüləyi olan cihaz; qurna. Kranı açmaq (bağlamaq). Kranı burmaq.
– Gurultu dəhşəti, yanğın lərzəsi; Salmışdı heyrətə bu gün hər kəsi; Kranı bağlamaq gərəkdi əvvəl; Bununçun lazımdı bacarıqlı əl. M.Müşfiq.
[Qoşqar] kranın altında gölləndikcə ortasından xırdaca deşik açılıb burulğan kimi burulan suya baxdı və təzədən həvəsə düşüb qurşaqdan yuxarı soyundu. İ.Hüseynov.

Omonimlər

  • KRAN KRAN I is. [ holl. ] Lülək. Burada krandan su şırıltı ilə axırdı (Q.İlkin). KRAN II is. [ alm. ] Ağırlıq qaldıran mexanizm
KRALLIQ
KRAN₂

Digər lüğətlərdə