KƏB

KƏ’B

ə. 1) topuq sümüyü, ayağın topuq bəndi; 2) topuqda olan aşıq, aşıq sümüyü; 3) bax kə’bəteyn (2-ci mənada); 4) riyaziyyatda: kub.

KEYY
KƏBAB