KAR

sif. Eşitmək qabiliyyətini tamamilə və ya qismən itirmiş. Kar kişi. Bir qulağından kar. Anadangəlmə kar.
[Cahangir:] Qışqırmayın, mən kar deyiləm! İ.Əfəndiyev.

// İs. mənasında. Qulağı eşitməyən adam. Karın könlündəki. – Kar iki dəfə gülər. ( Ata. sözü ).
// məc. Laqeyd, heç bir şey eşitmək istəməyən adam haqqında. Elə bil kardır, söz eşitmir. ◊ Kar samit – dilç. Səs tellərinin iştirakı olmadan tələffüz edilən samit.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • KAR 1. KAR, SAĞIR (qulağı eşitməyən) [Bala Sultan:] Məgər qulaqlarınız kardır (sağırdır)? Adama neçə dəfə sözü deyərlər? (C

Omonimlər

  • KAR KAR I is. [ fars. ] İş. Bəsdir oxudun, az qala canın tələf oldu; Bu kardan əl çək (M.Ə.Sabir). KAR II is

Etimologiya

  • KAR Fars kəlməsidir. Bizdə tonok (глухой), tondor (оглушать), ton (оглохнуть), qulaqyok (qulaqsız) kimi sözlərdən istifadə edilib
  • KAR alm. kar – küpə
KAPYUŞÓN
KAR₂

Digər lüğətlərdə