UYĞUN

sif.
1. Uyar, müvafiq; düz gələn, müvafiq olan, lazımi şəkildə olan, bir şey üçün yararlı olan.
Qətibə bu əlaqənin başlanmasını öz məqsədinə uyğun bilirdi. M.S.Ordubadi.
Dükandan çoxdan bəri arzusunda bulunduğum bir kiçik və uyğun dəstək alıb parasını verdim. T.Ş.Simurq.
[Oğlan] güləgülə və oranın yerli şivəsinə uyğun, xalis və təmiz bir Azərbaycan dilində mənə cavab verdi. M.Rzaquluzadə.

// Münasib, layiq, yaraşan; tələbə, şərtə cavab verən. Uyğun bir vəzifə. Qabiliyyətinə uyğun bir iş.
[Jasmen:] Saray artisti demək pək uyğun. H.Cavid.

// Bir-birinə uyan, həmahəng olan.
Uyğun səslər uçuşur sol, sağında; Şən bülbüllər, dadlı dillər bizimdir. A.Şaiq.

□ Uyğun gəlmək – düz gəlmək, uymaq, uyğun olmaq, müvafiq olmaq.
[Badsəba:] Zatən təbiətimiz [Muradla] bir-birinə uyğun gəldi. Çəmənzəminli.
İskəndər, yaşına uyğun gəlməyən bir çevikliklə ayağa qalxıb eşiyə çıxdı. M.Hüseyn.

2. Əlverişli, münasib. Mallar uyğun bir qiymətə satılır.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • UYĞUN UYĞUN, MÜNASİB, UYAR(LI)
  • UYĞUN oxşar — bənzər — münasib — müvafiq
  • UYĞUN yararlı — əlverişli
  • UYĞUN ahəngdar — taraz

Etimologiya

  • UYĞUN Dilimizdə uymaq (подходить) feili var. Onun zəminində uydur, uyğun kimi sözlər əmələ gəlib. Uy kökü ad-feil omonimdir və ad anlamında “fikir” mənasını
UYEZD
UYĞUNLAŞDIRILMA

Digər lüğətlərdə