UYDURMA


1.Uydurmaq”dan f.is.
2. is. Həqiqətdə mövcud olmayıb birisi tərəfindən uydurulan əsilsiz şey; qondarma, yalan, əfsanə, saxta.
[Qoca Baxşı:] Çünki oradakı həyat ona yabançı və xəyali bir uydurma kimi görünəcəkdir. C.Cabbarlı.
Oxucu elə güman edər ki, bəlkə belə bir kənd olmayıb, uydurmadır və ya nədir. S.Rəhimov.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • UYDURMA uydurma bax yalan
  • UYDURMA qondarma — quraşdırma — düzəltmə
  • UYDURMA iftira — böhtan — yalan

Antonimlər (əks mənalı sözlər)

  • UYDURMA UYDURMA – DOĞRU Bunlar hamısı uydurmadır (M.İbrahimov); Doğru sözün boyu qıldan nazikdir (Ata. sözü)
UYARSIZLIQ
UYDURMAÇI

Digər lüğətlərdə