ZƏHM ƏRƏB

Qorxu, vahimə, dəhşət doğuran hal, görünüş. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Dəmirçioğlu baxdı ki, bu bir yekəpər, kələ-kötür adamdı, üz-gözündən zəhm yağır. (“Koroğlunun Ərzurum səfəri”)

ZƏDƏN-ZƏDƏN
ZƏHRİMAR FARS