İMƏCİ

is. İməcilikdə iştirak edən adam.
Həyətdə iri palazlar döşəmiş, iməcilər çağırmışdı. A.Şaiq.

□ İməci olmaq – birinə kömək etmək məqsədi ilə görülən faydalı işdə iştirak etmək.
[Ballının] bildirə kimi atası kəndin naxırını otarar, anası qapılarda iməci olub, onun-bunun hanasını toxuyardı. Ə.Vəliyev.

İMDİCƏ
İMƏCİLİK

Digər lüğətlərdə