KEY

sif. Hissiz, duyğusuz, süst; cansız kimi. Key adam. Key (z.) olmaq.
– Biçarə kişi, qanmağa başın hələ keydir; Axır mənə bir söylə görüm, elm nə şeydir? M.Ə.Sabir.
Durna key bir qorxu ilə ananın gözlərinə baxdı… İ.Əfəndiyev.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • KEY səfeh — sarsaq
  • KEY ölgün — süst
KEŞNİŞ
KEY-KEY

Digər lüğətlərdə