QIFIL

is. Qıfıllamaq (bağlamaq) üçün açarla bağlanıb açılan alət; kilid. Qapının qıfılını açmaq.
– Məktəbin qapısında böyük bir qıfıl asılmışdı. A.Şaiq.

// xüs. Müxtəlif mexanizmlərdə və s.-də həmin vəzifəni görən qurğu.
[Heydər] aşağıdan qalxıb, bərabərinə yetişən qıfılı qazıma borusuna keçirtdi. M.Hüseyn.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • QIFIL qıfıl bax kilid
  • QIFIL kilid

Etimologiya

  • QIFIL Ərəbcədən keçib, cəm forması əqfal kimidir, “замок” deməkdir. Qıfıl düzəldən ustaya ərəblər qəffal deyiblər
QIFGÜLÜ
QIFILBƏND

Digər lüğətlərdə