ELBƏYİ

is. tar. El başçısı, el böyüyü; qəbilə, tayfa başçısı.
Halbuki İranda hakimlərin, elbəyilərin, kətxudaların və dövlət məmurlarının nəinki elmi yoxdur, hətta adi savadı da yoxdur. M.F.Axundzadə.
[Sönməz:] El talanmışdır.
Bir yandan ərəblər soyur, bir yandan elbəyilər talayır. C.Cabbarlı.

ELBAŞILIQ
ELCARI

Digər lüğətlərdə