İFLAS

is. [ ər. ]
1. Bankın, tacirin və s.-nin borc iltizamlarını vaxtında ödəyə bilməməsi nəticəsində müflis olması, sınıq çıxması. Bankın iflası. Tacirin iflası.
□ İflas etmək (olmaq) – müflis olmaq, sınıq çıxmaq, var-yoxu əlindən çıxmaq.
Gülara xanım iflas olub, son dərəcə kasıb düşmüş bir bəy ailəsindəndir. S.Rəhman.

2. məc. Hər hansı bir ictimai fəaliyyətdə, yaxud şəxsi həyatda tam uğursuzluq, müvəffəqiyyətsizlik. Siyasi iflas. Təcavüzkarlıq siyasətinin iflası.
□ İflasa uğramaq – iflas etmək, puça çıxmaq, heç bir nəticə verməmək, müvəffəqiyyətsizliyə uğramaq.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • İFLAS müflis
  • İFLAS uğursuzluq — müvəffəqiyyətsizlik
İFFƏTSİZ
İFLİC

Digər lüğətlərdə