STUL

[ rus. ] Adətən bir nəfərin oturması üçün oturacağı və söykənəcəyi olan mebel növü; kürsü.
Ortada dayanıb danışan adam yaxın stulların birində oturdu. S.Rəhman.
Zala şəhərdən gətirilmiş yumşaq stullar düzülmüşdü. İ.Əfəndiyev.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • STUL STUL Qapıçı yorğun-yorğun başını buladı, “yox” işarəsi verdi, böyründəki stulda oturdu (M.Hüseyn); KÜRSÜ Otağın bir başında bir böyük göy mahud örtülü

Etimologiya

  • STUL Alınma sözdür, bizdə oturğac sözü işlədilib. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
STUDİYA
STÜARDÉSSA

Digər lüğətlərdə