ƏRŞ ƏRƏB

Göy, asiman. (“Koroğlu” dastanının lüğəti) 

Gələndə anamdan aldım dərsimi,

Çıxarda bilmərəm ərşə səsimi.

Burda kəsdirsən də lap nəfəsimi,

Səni aparmamış, dilbər, getmərəm.

                             (“Koroğlunun Dərbənd səfəri”)

*

Qılıncların cingiltisi, tökülən qanların fışqırtısı, atların kişnəməsi ərşə çatdı. (Paris nüsxəsi, 2-ci məclis)

ƏRŞ ƏRƏB
ƏRŞİ-ZƏMİN

Digər lüğətlərdə