KALAN

I
(Lənkəran)
küt. – Ədə, nə kalan adamsan, bir iş də bacarmırsan
II
(Bakı, Balakən)
çox, çoxlu. – Mirinin toyuna kalan adam gəlmişdi (Bakı); – Səmədin meyvəsi bu il kalandı (Balakən)
KALAX
KALAPA

Digər lüğətlərdə