MOLLA

is. [ ər. ]
1. Rütbəcə axunddan kiçik müsəlman ruhanisi. Məhəllə mollası.
– Sonra da bir tirmə əmmaməli molla gəlib salam verdi. Mir Cəlal.

// Bu zümrəyə mənsub adamların adına əlavə edilən ləqəb.
Əgər xəbər alsan molla Səfini; Oğru, dürüst qarışdırıb kefini. Q.Zakir.

// Keçmişdə, ümumiyyətlə, ruhani zümrəsindən olan adam.
…Kərbəlayı Səlim bir mömin … adam idi, istədi ki, oğlu molla olub üləma silkinə daxil olsun. M.F.Axundzadə.

2. Keçmişdə: öz dini məktəbində dərs deyən şəxs.
Səttarla Mahmud kənddə molla Qurbanəlinin yanında oxuyurdular. P.Makulu.

Etimologiya

  • MOLLA Güman ki, mövlanə (ağa) sözünün dəyişilmiş formasıdır. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
MOLİBDENLİ
MOLLABAŞI₂

Digər lüğətlərdə