RUHİ-RƏVAN

is. [ ər. ruh və fars. rəvan] klas. Sevgili, istəkli.
Sən mənim cananım, ruhi-rəvanım; Ləbləri şirinim, qönçə dəhanım. M.P.Vaqif.
[Xanəndə:] Gəl sevgili yarım, gözəlim, qönçə dəhanım! Gəl, ruhirəvanım! H.Cavid.

RUHİ
RUHİYYAT

Digər lüğətlərdə