İCAZƏ

is. [ ər. ]
1. İzin, rüsxət, ixtiyar. İcazə almaq. İcazə istəmək. İcazə vermək.
– Kargüzar qardaşına toy eləmək üçün icazə alıb, kəndə getmişdi. S.Rəhman.

2. İcazənamə, icazə vərəqəsi. İcazənizi göstərin.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • İCAZƏ icazə bax izin
  • İCAZƏ izin — rüsxət — ixtiyar

Etimologiya

  • İCAZƏ Ərəb mənşəlidir, caiz sözü ilə eyni kökə malikdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
İCARƏNAMƏ
İCAZƏLİ

Digər lüğətlərdə