DƏF₁

is. [ fars. ] Xanəndə və dəfçalanların barmaqla çaldıqları, bir üzünə dəridən sələ çəkilmiş sağanaqdan ibarət çalğı aləti; qaval. Dəf çalmaq (vurmaq). Zınqırovlu dəf.
– Çalsın dəfü-ney, naləvü-əfğan yola düşsün. M.P.Vaqif.
Ənbər saçılır, qafileyi-ud gəlibdir; Guya ki, genə çəngü dəfü ud gəlibdir. S.Ə.Şirvani.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • DƏF dəf bax qaval

Omonimlər

  • DƏF DƏF I is. [ ər. ] mus. Zərbli musiqi alətlərindən biri, qaval. Bir neçə dəqiqədən sonra, qızlar dəf, ud və kamança ilə gəlib oturdular (M
DƏF₂
DƏF₃

Digər lüğətlərdə