İMAMCÜMƏ

is. [ ər. ] din. Cümə günləri camaat namazına başçılıq edən ruhani.
[İsmayıl:] Təbriz böyük şəhərdir, savadlı imamcümələr var. P.Makulu.

İMAM
İMAMƏT

Digər lüğətlərdə