İSLAHATÇI

is.
1. İslahat aparan adam; reformator. [Rüstəm bəy:] Lüter və Kalvin kimi din islahatçıları olmuş.
Yeni din uyduran olmamışdır. Çəmənzəminli.
[Nərimanov] Nadirin simasında öz dövrünün islahatçı qəhrəmanını yaratmağa çalışmışdır. M.Arif.

2. İslahatçılıq (reformizm) tərəfdarı; reformist. İslahatçılar qanadı.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • İSLAHATÇI İSLAHATÇI, REFORMATOR
İSLAHAT
İSLAHATÇILIQ

Digər lüğətlərdə