İYNƏLİ

sif.
1. İynəsi olan (bax iynə 3, 4, 5 və 6-cı mənalarda).
2. məc. Kinayəli, istehzalı, qəlbə toxunan, acı.
[Əşrəf] Zəkinin iynəli sözlərini xatırladıqca nəşəsizliyi daha da artır. A.Şaiq.
[Müqim bəy Cavanşirə:] Axı, mən heç bilmirəm, bu iynəli sözlər haradan sənin beyninə giribdir. S.Rəhimov.
Güldüm, dedim: – Nə yaman; İynəli diliniz var; Uşaqlar, ay uşaqlar! R.Rza.

İYNƏLƏMƏK
İYNƏŞƏKİLLİ

Digər lüğətlərdə