SONSUZ₂

sif. Uşağı, övladı olmayan.
Sonra Tutu xala, mənim bu sonsuz mehriban xalam, ayağa qalxıb işığı yandırdı. Ə.Məmmədxanlı.
Sonsuz, dul kişi [Sultan Əmirli] çox zaman evə baş salmaq belə istəməzdi. İ.Hüseynov.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • SONSUZ I SONSUZ (sonu, həddi olmayan) Onun iri gözləri sonsuz bir qəzəblə alışıb yandı (M.Hüseyn); AQİBƏTSİZ Aqibətsiz olan karvansaradır; Bilmirsən əvvəli,
  • SONSUZ hədsiz — intəhasız — nəhayətsiz

Omonimlər

  • SONSUZ SONSUZ I sif. Uşağı olmayan kişi və ya arvad. SONSUZ II sif. Hədsiz, nəhayətsiz. Ürəklərə od verən; Sonsuz atəş kimiydin (Ə

Etimologiya

  • SONSUZ Əsli soysuz kimi olub və digər türk dillərində indi də belə işlədilir. Məsələn, qaqauz dilində soysuz kəlməsi var və ruscaya “безродный”, “неродовитый
SONRASI
SONSUZ₁

Digər lüğətlərdə