AFAT

is. [ ər. “afət” söz. cəmi] bax afət 1-ci mənada.
[Nəsib:] Mat-məəttəl qalmışam ki, bu nə bəladı, nəzərdi, gözdü, afatdı … nədi, bilmirəm! Mir Cəlal.

□ Afat vurmaq – təbii fəlakətə uğramaq, dolu vurmaq və s.
Afat aparsın səni, afat aparmış – qarğış.
AFAQ
AFƏRİN

Digər lüğətlərdə