f.
1. Acı olmaq, acı dad vermək, acılaşmaq, tündləşmək.
2. Turşumaq, qıcqırmaq, yetişmək. Xəmir acımışdır.
3. dan. Acıqlanmaq, hirslənmək. ..Qəssab Şamil ilə barışıb öpüşsə də, sabah, ya biri gün bir yavan ət üstə yenə acıyıb küsəcəkdir. C.Məmmədquluzad
← ACIMA₂

“Acımaq2”dan f.is.

ACIMAQ₂ →

f. 1. Yazığı gəlmək, ürəyi yanmaq, rəhmi gəlmək; mərhəmətə gəlmək.