BABİ

is. [ xüs. is. -dən]
1. XIX əsrin ortasında İranda “Bab” təxəllüslü Mirzə Əli Məhəmməd tərəfindən təsis edilmiş dini təriqətə mənsub olan adam.
Dedilər ki, Təbrizdə çox babi var, amma heç kəs qorxusundan ləb tərpədə bilmir. M.F.Axundzadə.
Burada ancaq babılar belə birçək qoyurlar. P.Makulu.

2. məc. Dinsiz, imansız, kafir mənasında (keçmişdə mürtəce mövhumatçıların tərəqqipərvər ziyalılara təhqir üçün verdikləri ad).
Məsələn, mənə deyirlər ki, filankəs babidir, yəni mürtəddir. C.Məmmədquluzadə.
Bu isə, bəs o ləinin də işi qullabıdır; Dini, imanı danıb, yoldan azıbdır, babıdır. M.Ə.Sabir.
[Mirzə Turab:] Əlləşdim, vuruşdum, çox zəhmət çəkdim, amma siz yenə cəhalətdən əl götürmədiniz, … [mollalar] mənə babı dedilər. B.Talıblı.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • BABİ 1. BABİ (babi məzhəbinə mənsub olan) [Molla Qafar:] Amma bu rusihayi-Azərbaycanidə xəlayiq babi məzhəb olub yezdanə boyun əymirlər (S

Antonimlər (əks mənalı sözlər)

  • BABİ BABİ – DİNDAR Məsələn, mənə deyirlər ki, filankəs babidir, yəni mürtəddir (C.Məmmədquluzadə); Atan Hacı Cəfər ilə duz-çörək kəsmişəm, özü də çox dinda
BABILIQ
BABİLİK

Digər lüğətlərdə