MÜHARİBƏ

is. [ ər. ] Dövlətlər arasında mütəşəkkil silahlı mübarizə; hərb, dava. Birinci dünya müharibəsi. Müharibə vəziyyətində olmaq.
– Atabəy məmləkətləri müharibə ərəfəsində idi. M.S.Ordubadi.
Qanlı müharibələrin şahidi olan İçərişəhər hər yandan qalın barı və bürclərlə əhatə edilmişdi. A.Şaiq.

◊ Vətəndaş müharibəsi – bax vətəndaş.
Soyuq müharibə – bax soyuq.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • MÜHARİBƏ MÜHARİBƏ Müharibə gün çıxandan əvvəl başlandı (M.S.Ordubadi); CƏNG (köhn.) [Fəxrəddin bəy:] Dünyanın hər bir işi cəngi-məğlubədi; amma vəhşi nadanlıqd
  • MÜHARİBƏ hərb — dava

Antonimlər (əks mənalı sözlər)

  • MÜHARİBƏ MÜHARİBƏ – SÜLH Müharibə hamıya bədbəxtlik gətirir (S.Vəliyev); [Bağır xan:] Biz düşmənin sülh təklifini qəbul etməklə, sülhpərvər dünyanın məhəbbətin

Etimologiya

  • MÜHARİBƏ Ərəbcədir, sözün kökü hərb (küsmək, mübahisə etmək)sözüdür. İndi “vuruşmaq, döyüşmək, qan axıtmaq” kimi işlədilir
MÜHAKİMƏ
MÜHASİB

Digər lüğətlərdə