QOÇ

is.
1. Qoyunun erkəyi, damazlıq erkək qoyun. Qoç döyüşünə qoç dayanar. ( Ata. sözü ).
□ Qoç döyüşdürmək – keçmişdə: əyləncə üçün xüsusi təlim verilmiş qoçları bir-biri ilə kəllə-kəlləyə vuruşdurmaq adəti.
[Allahqulu:] O məndən bir-iki saat irəli gəlibdir, odur həyətdə qoç döyüşdürür. N.Vəzirov.

2. məc. İgid, qoçaq.
Qoç Koroğlu gələr qoşa; Polad qalxan tutar başa. Koroğlu”.
…Tez ol, yüyür, qoçum! Daha yubanma, o vaxt deyil, … məni qurtar. M.S.Ordubadi.
Durma, haydı, carçı göndər, qoç ərləri topla, yağı üstünə axın var, axın! M.Rzaquluzadə.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • QOÇ qoç bax 1. erkək I; 2. igid
  • QOÇ igid — cəsur

Omonimlər

  • QOÇ QOÇ I is. Qoyunun erkəyi, damazlıq erkək qoyun. İsmayıla gələn qoçun anası hansı ayda, gündə qoça gəlibdir? (Dastanlar)

Etimologiya

  • QOÇ Qabaqlar bu söz erkəkli –dişili bütün qoyunlara deyilib (indi Qax rayonunda hər cür qoyun ətinə “qoç əti” deyirlər)
QOCAYANA
QOÇAQ

Digər lüğətlərdə