SİLAH

is. [ ər. ]
1. Hücum və ya müdafiə üçün alət; yaraq.
…Silahlarını yanlarına atıb oturmuş üç əsgər … söhbət edirdi. Ə.Əbülhəsən.
Əlinə silah alanlar … düşmən üstünə yüyürdü. Mir Cəlal.
İsi dayı silahı çarpayıya söykədi. B.Bayramov.

2. məc. Bir şeyi əldə etmək üçün vasitə, üsul, yol.
Qələm silahımız, səngər sıramız; Yarasa düşməni basmış qaramız. M.Müşfiq.
[Ovçu anasına:] İndi bu kitablardır mənim silahım, indi işıqsaçan bu silahla mən əbədi olaraq qaranlığa qarşı vuruşacağam. Ə.Məmmədxanlı.

□ Silah oynatmaq – müharibə ilə hədələmək, qorxutmaq.
Silaha sarılmaq – silahlanmaq, silaha əl atmaq.
[Qoca:] Pars sarayında əsas təşkil edən yeddi əsil ailə nümayəndələri muğlara boyun əyməyərək silaha sarılıb Smerdisi devirdilər. Çəmənzəminli.
Həqiqət qılıncla durur üz-üzə; Silaha sarılaq, ummayaq artıq; İlandan dostluq, qurddan aşnalıq. S.Vurğun.

Soyuq silah – kəsici, ya batıcı silah (xəncər, qılınc, süngü və s.).

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • SİLAH SİLAH Tələsirəm döyüşə əlimdə silah (Ə.Cəmil); ƏSLƏHƏ Bunlar adi sənətkarlar, daşyonanlar.. əsləhə ustaları, xəttatlar, nəhayət, şair və alimlər idi (
  • SİLAH yaraq

Etimologiya

  • SİLAH Ərəb sözüdür, müsəlləh sözü ilə kökdaşdır. Sülh sözü bununla bağlı deyil (müxtəlif “s” ilə yazılırlar)
SİL-SÜPÜR
SİLAHDAR

Digər lüğətlərdə