AVAZ

is. [ fars. ]
1. Səs, səda. Avazın yaxşı gəlir, oxuduğun Quran olsa. ( Ata. sözü ).
Həkim özü yaxşıca avaz ilə oxuyurdu. C.Məmmədquluzadə.

2. Hava, ahəng.
Aşıq Qərib sözün deyər avazla; Dindirəndə canım alar o, nazla. Aşıq Qərib”.

// Mahnı, nəğmə, xoş səs.
Avazın gələndə can bihuş olur; Qurbanam o nazik sədayə, Zeynəb! M.P.Vaqif.
Ucalır göylərə elin avazı; Gülür bəxtsizlərin ömrünün yazı. S.Rüstəm.
Qopdu dodaqlarından ürək açan bir avaz. M.Müşfiq.

□ Avaz etmək – hava ilə oxumaq.
Nazənin-nazənin edərsiz avaz; Ruhlar təzələnir, olur sərəfraz. M.P.Vaqif.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • AVAZ avaz(ə) bax səs
  • AVAZ səs — səda
  • AVAZ hava — ahəng
AVARLI
AVAZAT

Digər lüğətlərdə