İRİ

sif.
1. Həcmcə, ölçücə, cüssəcə böyük, yekə; cüssəli, həcmli. İri qazan. İri bədən. İri əl. İri uşaq. İri fındıq.
[Xanım] uzun, mütənasib boylu, sağlam bədənli, iri qara gözlü bir qadın idi. H.Nəzərli.
[İzzət qarı və Qumru] obaya çatarkən çobanlar ayağa qalxıb iki iri daş gətirdilər. Ə.Məmmədxanlı.

// Böyük, geniş, vüsətli. İri zal. İri həyət.
2. Sayca çoxlu, külli miqdarda olan. İri dəstə. İri qoşun birləşməsi.
□ İri addım – geniş addım.
İri bloklar xüs. – bina tikilişində istifadə edilən çox böyük həcmli beton daşlar.
İri kapital1) böyük müəssisələrin sahibləri və inhisarları;
2) çox külli miqdarda pul.
İri məbləğ – çoxlu pul. İri mülkədar (sənayeçi, tacir və i.a.) – böyük ölçüdə xüsusi mülkiyyətə sahib olan mülkədar (sənayeçi, tacir və i.a.).
İri pul – üstündə böyük dəyər yazılmış pul.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • İRİ iri bax böyük 1
  • İRİ yekə — cüssəli — həcmli — böyük

Antonimlər (əks mənalı sözlər)

  • İRİ İRİ – BALACA Onun iri, qara gözləri parlayır, yanırdı (C.Məmmədov); Balaca şəhərin küçələrini duman bürümüşdü (Çəmənzəminli)

Etimologiya

  • İRİ İr ( böyümək) feilindən dəl-i qəlibi üzrə yarnıb, “böyük” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
İRGƏNCİ
İRİ-XIRDA

Digər lüğətlərdə