Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Cəmi – 45193, məqalələr «AĞ» – 285
A B C Ç D E Ə F G H X İ J K Q L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
 
AB AC AD AE AF AG AH AX AJ AK AQ AL AM AN AO AP AR AS AT AU AV AY AZ
 

AĞ₁

1. sif. Qar, süd, tabaşir rəngli (qara əksi).
ətraflı

AĞLAR

– ağqvardiyaçılar, əksinqilabçılar. 6. İs.
ətraflı

AĞ₂

is. 1. Ağ rəngli bez və s. parça. Köynəklik ağ.
ətraflı

AĞ₃

is. Tor. Dağ maralı kimi sərsəm gəzən yar; Axır rast gələrsən sən ağa qarşı. Aşıq Fətəli.

AĞ₄

[ər.]: ağ olmaq, üzünə ağ olmaq – itaət etməmək, söz qaytarmaq, tabe olmamaq.
ətraflı

AĞA

is. köhn. 1. Hakim, istismarçı siniflərə mənsub adam; mülkədar, bəy, zadəgan.
ətraflı

AĞABACI

is. dan. məh. Böyük qardaş, dayı və başqa qohumların arvadlarına hörmət üçün verilən ad.

AĞAC

is. 1. Budaqları və bərk gövdəsi olan çoxillik bitki.
ətraflı

AĞACAN

is. köhn. Ataya, yaxud böyüyə hörmət və nəvazişlə müraciət.
ətraflı

AĞACATMA

is. köhn. 1. Əl ağacı kimi bir ağacla oynanılan oyun adı.
ətraflı

AĞACAYAQ

is. köhn. məh. 1. Ayaqlarına qarmaqlı ağaclar taxıb gəzən oyunbaz.
ətraflı

AĞACDEŞƏN, AĞACDƏLƏN

is. zool. Ağac koğuşlarındakı cücülərlə qidalanan uzun, sərt dimdikli quş.
ətraflı

AĞACDOĞRAYAN

sif. Kəsilmiş ağacları doğramaqla onlardan taxta-şalban hazırlayan. Ağacdoğrayan zavod.

AĞACKƏPƏNƏYİ

is. zool. Ağaclara ziyan vuran kəpənəyə oxşar cücü.

AĞACQURBAĞASI

is. zool. Həyatının çoxunu ağacda keçirən yaşıl rəngli kiçik qurbağa.

AĞACQURDU

is. zool. Ağacların içərisində yaşayan zərərverici (cücü).

AĞACLAMAQ

f. Ağacla vurmaq.

AĞACLAŞMA₁

“Ağaclaşmaq1”dan f.is.

AĞACLAŞMA₂

“Ağaclaşmaq2”dan f.is.

AĞACLAŞMAQ₁

qarş. Bir-birini ağacla vurmaq, ağacla vuruşmaq.